คือเย็นนี้อยากกินส้มตำมาก!! ย้ำว่ามากๆ เลยอ้อนเอิทไปพาไปซื้อที่ร้านที่ผ่านหลายครั้งหลังเลิกงาน ขณะเดินทาง ในใจนี่ก็แบบกุจะสั่งตำอะไรดีวะ ปูปลาร้าก็อยากกิน ตำกระท้อนก็ว้อนมาหลายวัน โอ่ย~~ คิดแล้วน้ำลายสอ พอไปถึงปั๊มน้ำมันแค่นั้นแหละ (ขอบอกก่อนว่าร้านอยู่หน้าปั๊มคะ) จอดรถปุ๊บ รีบเปิดประตูลง โอ้แม่เจ้า!! ป้าไม่ขาย!! ป้าหายไปไหน?! ป้าอยู่ไหน?! ละกุจะไปหาซื้อส้มตำที่ไหนอีก ละระแวกนั้นเจือกไม่มีสักร้าน จ๋อยสิคะ. กลับบ้านแบบนอยด์สุดๆ กลับถึงบ้านหาไรทำคลายเครียด เปิดเฟสเล่นแค่นั้นแหละ กุเครียดกว่าเดิม หน้าเฟสแม่มมีแต่รูปส้มตำ!! คนแรกไม่เป็นไร เข้าใจๆ เลื่อนลงมาเจอคนที่ 2 3 4 แม่ม!! มันคืออัลไลครัช วันกินส้มตำแห่งชาติหรอ! คือการโพสรูปส้มตำมันจะเฉยๆมากนะ ถ้าไม่ใช่วันนี้ วันนี้ที่ข้าอยากกินสุดๆ สวรรค์ช่างกลั้นแกล้งกันได้โหดร้ายมาก ร้องไห้แปบ.

Comment

Comment:

Tweet